Lucrezia Borgia. Za włady žymskiego papieza Alexandra VI.  z rodziny vłoskiego renesance dosięgła swojego zrodu. W miesce  księžencich audorenciji a modleni, ftedy się przede fszytkim papeže bawili księžencimi rozkoszami. Morderstwa, zabujstwa wielka welmoc a jedyny čl władnouč całym swiatem, to było główne myšlenie borgiowskej polityki. We Włoszech na koncu 15.stoleci. W tych najcięzsych czasach, pełnych kłutni, nenawisci się urodziła Lucrezia Borgia curka papiza Alexandra VI., kobjeta, z której  historyckie sondy ošwiadczyły symbolem rospusty a samobujstwa. Między bliskimi była Lucrezia uwiebiana a miłowana kobjeta, šredniego wzrostu, ładnej siluety. Jasne, spływające włosy się jej falowały  po szyji a ramjonach, cienka szyja a bjelutkie ciało przypominały anioła. Lucrezia kochała zabawy, gosciny rodinne, a bale. była zdolna organizowac a lubjała się osobiscie angažowač u przypraw takich uročitošči.              
Lucrezii było 12 let w roku 1492 jeji ojciec stal się papiežem. matkou była mecenaško žmskou tfurci smjetankou Wanozza Catanci, ktora žyla s papiežem 25 lat jako jego konkubina a porodziła mu 3 syny a 4curki. Lucrezii się dostało dužego wykształcenia. Mimo ojczystego języka mówiła  i španelski, znała podstatu francušzciny, žečciny a łacinski.

   Juz w roku 1492 była Lucreziia dwa razy zaslubjona. Toto małžienstwo mógł papjež kiedykolwjek rozwjązač. Obydwa šluby za nedługo papjež ogłosił za nepłatne a Lucrezia się skutečnie zašlubiła za jednego cłonu wlady rodu Sforzů w Milanie, Giowaniho Sforzu. Małžokowic ale normalnie nežyli. Roku 1496 związki między papježem się zagorzyły. Sforza musiał opušcic swoją žonę Lucrezii. Lucrezia wczas warovała swojego męza, on mimo swojej woli uciekł do Milana. Lucrezia przed gniewem ojca odeszła do klasztora. W roku 1498 była cała afera zapomniana a Lucrezia się wydała za ciotecznego brata neapolskiego krula Alfonsa Arragonskego. Gdyž się Lucrezji narodził syn Rodrigo (r.1499) zdawało się, ze to szczęšcie nikt a nigdy niemože zniszczyc. A stało się było to wszytsko odwrotnie. Papjež a jego syn (Lucrezji brat) Cesare, który był wudcem žołnierzu, się tajnie zeszli s francuszkim krulem, aby wzájemnie napadli krula neapolskiego. Alfonso się o spiknuci dowjedział, a odtej chvili był na papježowym dwože zbytečny. 15. lipca 1500 był napadnięty na schodach papiežowa pałacu, podpłaconymi wrogami napadnięty a cięžko zraniony.

   Lucrezja go cały tydzien opatrowała, ale 18. Sierpnia wpadł do komnaty kapitan strazy Cesara Borgii a osłabjonego Alfonsa przet oczami Lucrezji go zadusił. W roku 1501 papjež goscil duzo wyznamnych osobnošci Włochów – kardynały, wudce, hrabje – i piędzesiąt najlepzych tanecznic, które po bogatych gosčinach tanczyły ze słužącimi a ostatnimi przytomnymi najperw ubrane a potem nagie. Ze się na koniec wszystko zbiegło do sodomy a gomory w bustwo nebyło winou Lucrezji. Ale prawje od tej pory jest legendou wleczanou o Lucrezji lekkim žujciu. Z Lucrezji po šmierci swojwgo męza Alfonsa Arrafonskego stala się bardzo mądrą, šilnou, rozwaznou kobjetou z dobrym harakterem. Nierespektowała rozkazów rodziny a odjechała na swoj zamek w Nepi, gdzie się w roku 1502 wydała za Alfonsa d. Este dzedzica ferrarskiego wojewudcy. Porodziła mu pięc dzieci, szuste się narodziło w roku 1519 było nežywe, a dzesięč dni potem umarła wyczerpana Lucrezja.Ostatnich siedemnascie lat žycia, przežyla šczęšliwa. Na ferrarskim zamku gošcilo około siebje wykształcone osobnošci a wyłącznie nauczynielc, któzy się potem ogłaszali nie tylko we Ferraze.Lud na męki Borgiů długo nemágl zapomniec. I gdyž Lucrezja się bała mordow a nasili swojego ojce a brata Cesara, cieny plotów pomału się przeniusł i nanią. Lucrezja był w žeczywistošc bardzo nesczęšliwą kobjetą, która się stała objecią swojwj rodziny.